Reisverslag Sallatunturi, Fins-Lapland 2007
![]() |
![]() |
![]() |
21 januari 2007 - 28 januari 2007
Dag
1: Vertrek
Schiphol - aankomst Sallatunturi
Dag 2: Excursie naar de Sorsatunturi (hoogste berg Fins Lapland, 628 m)
Dag 3: Beklimming Sallatunturi (428 m) + sneeuwscootertocht
Dag 4: Zonsopkomst en ondergang vanaf de Sallatunturi
Dag 5: Husky safari + Lapse avond
Dag 6: Sneeuwscootertocht naar Russische grens + poollicht
(noorderlicht)
Dag 7: Wandelen in de omgeving
Dag 8: Vertrek Kuusamo - aankomst Schiphol
Deze reis heb ik gemaakt samen met Ruben, Sander en Laurent. Allen fervent weerliefhebbers.
Dag 1: Vertrek Schiphol - aankomst Sallatunturi
Tmax: -20.0°C
Tmin: -24.0°C
Sneeuwdek: 45 cm
Om 5 uur s'ochtends ging de wekker en vertrokken ik even later richting Schiphol, waarvandaan we met een rechtstreekse Finnair vlucht naar Kuusamo zouden vliegen. Onderweg hadden we slecht weer met felle regen, hagel en onweer. De temperatuur lag rond een graad of 7. Op het moment dat ons vliegtuig opsteeg trokken de buien net weg en kwam de zon er door. Boven Noord-Nederland vlogen we door de zojuist gepasseerde buienlijn en konden er wat mooie plaatjes worden geschoten van de immense ijskappen. Vanaf Noorwegen begon het landschap mooi wit te kleuren en waren er ook opklaringen. Omdat we een tweede keer moesten aanvliegen voor de landing, vanwege laaghangende bewolking, konden we nog even genieten van de ondergaande zon boven het wolkendek. De reis ging verder voorspoedig en na 2,5 uur landde we op Kuusamo Airport.
Op het vliegveld was het bewolkt en het sneeuwde licht. De temperatuur lag rond de -20°C wat duidelijk te voelen was omdat de winterkleding, op een muts en handschoenen na, nog niet was aangetrokken. Een bus bracht ons naar het ruim 100 km noordelijker en boven de poolcirkel gelegen Sallatunturi. In het rendierpark (Salla Porropuisto) kregen we informatie wat er zoal te doen was die week en wat huishoudelijke mededelingen. Vervolgens werden we naar het park gebracht en konden we naar ons huis lopen. Na het eten van een pizza hebben we nog wat foto's gemaakt van de berijpte en besneeuwde bomen. Het was vroeg bedtijd want de volgende ochtend moesten we er om 6 uur weer uit (in Lapland is het overigens een uur later dan hier).
Dag 2: Excursie naar de Sorsatunturi (hoogste heuvel Fins Lapland, 628 m)
Tmax: -21.0°C
Tmin: -22.0°C
Sneeuwdek: 45 cm
Zoals gezegd vroeg eruit want om 6:45 zouden we opgehaald worden door Passu, een bevriende gids van Ruben, die ons een privé safari zou geven naar de Sorsatunturi. Deze heuvel, in het noorden van Finland aan de grens met Rusland, is in de winter alleen onder begeleiding van een zeer ervaren gids te bezoeken. Het was koud die morgen met een minimumtemperatuur van -22°C in Salla. We reden na het inladen van de benodigde spullen (warmtepak, leren handschoenen, sneeuwschoenen, eten etc.) met de sneeuwscooter op een trailer zo'n 1,5 uur in noordelijke richting. De temperatuur van de autothermometer daalde steeds verder en ver na het passeren van het laatste gehucht Naruska stond de thermometer op zo'n -28°C. Hier stopte we en pikte een tweede sneeuwscooter op bij een huis van een familielid van Passu. In het huis vroor het 2°C. De term 'in the middle-of-nowhere' is hier overigens helemaal van toepassing. We laadde de spullen uit en na het aantrekken van de pakken en handschoenen vertrokken we met z'n vieren voor een rit van 20 km op twee 2-persoons sneeuwscooters door een prachtig besneeuwde omgeving naar de Sorsatunturi.
Halverwege stopte we op een groot bevroren meer om wat foto's te maken van de puntige heuvel die al goed te zien was. Bij het afstappen van de sneeuwscooter werd pas duidelijk hoeveel sneeuw er lag. Je zakte direct tot je knieën weg in de losse sneeuw. Eenmaal aangekomen bij de voet van de Sorsatunturi warmde we ons eerst op bij een haardvuur in een hut die je in alle Finse bossen tegen komt. We aten worstjes en rendierburger die we opwarmde in datzelfde haardvuur. De koffie maakte we van sneeuw (don't take the yellow snow ;)) en verder hadden we zelfgemaakte sap van allerhande bessen.
Na te zijn opgewarmd vertokken voor de tocht naar Sorsatunturi. Ruben en Laurent hadden eerst Passu nog geholpen met het loshalen van zijn sneeuwscooter, deze had zich vastgereden in de 1,50 meter dikke sneeuwlaag. Het eerste stuk omhoog ging per sneeuwscooter en het laatste stuk op sneeuwschoenen. Op de top waaide het stevig door en samen met een temperatuur van rond de -30°C lag de gevoelstemperatuur rond de -50°C!! Het zicht bovenop met de zonsondergang was werkelijk fenomenaal en er kon vanaf de heuvel op de Russische grens worden gekeken. Na enige tijd te hebben rondgekeken daalde we weer af naar de hut. Na het drinken van een bak koffie vertrokken we weer naar het punt waar we waren begonnen. Ondertussen sneeuwde het licht.
terug
Dag 3: Beklimming Sallatunturi (477 m) + sneeuwscootertocht
Tmax: -18.0°C
Tmin: -23.0°C
Sneeuwdek: 45 cm
Na een koude maar bewolkte nacht besloten we om s'ochtends de Sallatunturi te beklimmen om enkele plaatjes te schieten. Ons huisje stond aan de voet van deze heuvel. Omdat er geen weg naar de top leidt moesten we via de blauwe piste de heuvel beklimmen. Na een stevige wandeling van een krap uur bereikte we de top. Alles bovenop was prachtig wit berijpt en besneeuwd. Vanaf de heuvel konden we duidelijk het vakantieterrein overzien. Na enige tijd te hebben rond gelopen daalde we weer af (al dan niet glijdend) via de zwarte piste.
In de middag was er de introductie sneeuwscootersafari die o.a. als oefening op de safari naar de Russische grens diende. Er moest met twee personen op de scooter gereden worden. Laurent en ik gingen samen op een scooter. Halverwege stopte we bij een uitkijkpost op de Ruuhitunturi en werd er gewisseld van bestuurder, zodat ik nog een filmpje kon schieten tijdens de terugrit. Het was helaas bewolkt en nevelig weer zodat er geen mooie vergezichten waren vanaf de heuvel. Het houten gebouw op de foto is een café die alleen in het hoofdseizoen is geopend (rond kerst en in de voorjaarsvakantie). Na afloop namen we nog een bak koffie en een donut in het rendierpark. De dag sloten we af met het drinken van een Lapin Kulta in de plaatselijk bar (Tuvat).
Dag 4: Zonsopkomst en ondergang vanaf de Sallatunturi
Tmax: -16.3°C
Tmin: -30.0°C
Sneeuwdek: 45 cm
Na een zeer koude en heldere nacht besloten we om nogmaals de Sallatunturi te beklimmen om de zonsopkomst mee te maken en vast te leggen. We klommen via de zwarte piste en een weggetje zijlangs naar de top. De zichten waren in tegenstelling tot gisteren zeer ver. De ochtendzon gaf het maagdelijke witte landschap een prachtig aangezicht. Na afloop stookte we de haard flink op en maakte wat foto's in de omgeving.
In de middag besloten we nogmaals een stuk de berg op te lopen om nu de zonsondergang op de foto te zetten. Aan de grond hing een nevellaag waar de zon net doorheen prikte, maar naarmate we hoger kwamen (we liepen dwars door de uitsneeuwde nevellaag) kwam de zon steeds beter tevoorschijn. Naast een prachtige zonsondergang boven het nevelige dal waren er verschillende optische verschijnselen waar te nemen zoals de linker- en rechterbijzon en zonnezuilen aan de boven en onderzijde van de zon.
terug
Dag 5: Husky safari
+ Lapse avond
Tmax: -5.0°C
Tmin: -31.5°C
Sneeuwdek: 47 cm
Na de koudste nacht van de week met ruim 31°C vorst verslechterde het weer snel in de loop van de ochtend. De wind nam toe en liet het zicht als gevolg van de uit de bomen waaiende sneeuw soms flink terugnemen. Het sneeuwde verder af en toe licht tot matig. De Finse weerdienst had waarschuwingen uitstaan voor windstoten tot zo'n 85 km/u wat erg veel is voor Lapse begrippen. In de middag ging ik samen met Sander met de taxi naar het rendierpark vanwaar we een huskytocht gingen doen. We kregen ieder een slee met 6 husky's ervoor, in mijn slede zat een oudere vakantieganger (Nederlander, wonend in Portugal). Ons 'werk' bestond vooral uit het afremmen van de slede bij bochten en afdalingen en meeduwen op heuvels. Vooral de rust tijdens het sleeën was heerlijk, ondanks de harde wind. Halverwege de tocht waren er weer worstjes en koffie. Aan het eind werd het husky rijbewijs uitgereikt (slechts 1 jaar geldig, dus volgend jaar verplicht terugkomen ;)).
S'avonds was er de Lapse avond met allerhande typisch Lapse gerechten waaronder van alles van het rendier (filet, tong en hart), witvis, bessen en zelfgemaakt bier. Verder werden er wat verhalen verteld over klederdracht van de het Saämi volk en enkele grappige anekdotes.
Tmax: -2.8°C
Tmin: -6.5°C
Sneeuwdek: 49 cm
Op vrijdag stond de sneeuwscootertocht naar de Russische grens op het programma. Na een korte instructie vertok iedereen op een eigen scooter voor een rit van zo'n 5 uur door de prachtig besneeuwde omgeving richting de Russische grens. Onderweg kwamen we meermalen de gevolgen van de harde wind tegen. Er moesten regelmatig bomen van het scooterpad verwijderd worden met behulp van een motorzaag. Via het het bevroren Inari-meer reden we richting de Russische grens. Alleen een bord en gele linten rond de bomen herinneren ons eraan dat we aan de grens stonden en reden. Halverwege aten we worsten en was er koffie met een donut. Op de terugreis kon er gekozen worden voor een langzame en een snelle route, wij namen uiteraard de snelle. Hierbij werden snelheden bereikt van zo'n 80 km/u op rechte stukken.
S'avonds haalde we een pizza en maakte foto's van de massa's sneeuw op de daken. Later gingen we nog wat drinken in Tuvat, op de achtergrond hielden we de kans op poollicht in de gaten (dat in de gaten houden werd wel steeds minder naarmate de avond vorderde trouwens). Rond 00:15 werd Ruben gebeld dat het helder was en er zwak poollicht zichtbaar zou zijn. We zijn toen direct naar ons huisje gegaan om statief en camera op te halen. Vervolgens naar een donkere plek (het caravanpark). Van daaruit was vooral in het begin redelijk duidelijk poollicht waar te nemen, later enkel met de een camera (sluitertijd 15 sec). Het leverde toch nog een paar duidelijke foto's op. Om een uur of 3 werd het te zwak en gingen we naar huis.
terug
Dag 7: Wandelen in de omgeving
Tmax: -8.5°C
Tmin: -18.0°C
Sneeuwdek: 59 cm
Deze dag hebben we rustig aan gedaan. Een beetje bekomen van de drukke dag ervoor. We zijn wat in de omgeving gaan wandelen en hebben souvenirs gekocht voor het thuisfront. Het sneeuwde bijna de gele dag, in totaal is er zo'n 10 cm gevallen. S'avonds moesten we de spullen alweer pakken want de volgende ochtend ging de bus al om 6 uur richting het vliegveld. We stookte de openhaard die avond nog eenmaal flink op met het gortdroge berkenhout wat er volop was en dronken nog een pilsje.
terug
Dag 8: Vertrek Kuusamo - aankomst Schiphol
Tmax: weer
terug in NL
Tmin: -10.0°C
Sneeuwdek: 64 cm
Bij het vertrek klaarde het langzaam op en was de temperatuur naar zo'n -10°C gedaald. Richting het vliegveld raakte het steeds meer bewolkt en begon het licht te sneeuwen. Op het vliegveld zelf waren sneeuwschuivers druk in de weer om de baan schoon te krijgen. Bij het opstijgen kwamen we al snel weer boven de lage wolken uit en verliep de reis verder rustig. Jammer genoeg was mijn raam tijdens het de-icen onder de vloeistof gekomen en was het zicht onderweg te slecht om foto's te kunnen maken. Aangekomen op Schiphol was het bewolkt en stond er een vrij krachtige westenwind.
Kort samengevat was het een prachtige vakantie met veel verschillende weertypes. Van zeer koud met temperaturen ruim onder de -30°C tot sneeuw en wind en temperaturen net iets onder nul. Het poollicht en de prachtige zonsopkomst/ondergang waren de slagroom op het toetje. Het enige jammere was dat op de maandag na terugkomst er zich een ware poollichtshow had voltrokken. Maar dat is wellicht iets voor een volgende keer, want de kans dat ik nog een keer ga is zeer reëel.
Interessante links:
Reisorganisatie Voigt
Travel
Weercams
Lapland
Finse weerdienst
Vragen, geïnteresseerd in een reis naar Lapland of zomaar een opmerking? Emailadres: info@weerstation-alblasserdam.nl